اگه با خط روند معامله می کنی، احتمالا این سؤال همیشه باهاته: «استاپ لاس خط روند رو دقیقاً کجا بذارم که هم زیادی تنگ نباشه، هم الکی گنده نشه؟» بیشتر تریدرها یا استاپ رو می چسبونن روی خود خط و با یک سایه نازک می خورند بیرون، یا آنقدر دور می گذارند که نسبت ریسک به ریوارد عملاً می میره.
تو این مقاله، خیلی کاربردی و مرحله به مرحله می بینیم استاپ لاس خط روند صعودی و نزولی کجا باید قرار بگیرد، با چه بافری از خود خط فاصله بگیرد (با استفاده از ATR، نه عدد ثابت شانسی)، و بعد از ورود چطور با بریک اِیوِن، تریلینگ و خروج پله ای مدیریت بشود تا هم از نوسان طبیعی جان سالم به در ببری، هم R/R منطقی حفظ شود.
راهنمای گام به گام استاپ لاس با خط روند
اینجا هدف اینه که از «حسی گذاشتن استاپ» برسیم به یک روند ثابت:
اول خط روند معتبر → بعد نقطه ورود → بعد محل دقیق SL + بافر ATR → در نهایت چک لیست.
استاپ لاس خط روند صعودی را کجا بگذاریم؟
در روند صعودی، استاپ باید «پشت حمایت» باشد، نه روی خط و نه وسط هوا.
معیارهای خط روند صعودی معتبر:
- حداقل ۳ برخورد واضح قیمت با خط (نه فقط لمس تصادفی).
- زاویه منطقی؛ نه عمود (خیلی تند) و نه تقریباً افقی.
- هم راستا با کف های نوسانی (Higher Lows) روی تایم فریم اصلی ات.
قانون ساده برای استاپ در خرید روی خط روند صعودی:
- خط روند را از کف های مهم وصل کن.
- آخرین کف نوسانی (swing low) که به خط چسبیده را پیدا کن.
- استاپ را زیر آن کف + کمی بافر (که بعداً با ATR توضیح می دهیم) بگذار؛ نه روی خط، نه یک ذره زیرش.
به زبان ساده:
«استاپِ خرید روی روند صعودی = زیر آخرین کف معتبر + بافر»
اگر کف درست تعریف نشده، یعنی خود خط روندت هنوز قابل اعتماد نیست.
استاپ لاس خط روند نزولی را کجا بگذاریم؟
در روند نزولی، استاپ باید «پشت مقاومت» قرار بگیرد؛ یعنی جایی که اگر قیمت آن را شکست، داستان روندت عوض شده باشد.
قواعد پایه برای فروش روی خط روند نزولی:
- حداقل ۳ برخورد سقف با خط روند نزولی.
- سقف ها به صورت Lower High پشت سرهم دیده شوند.
- خط با سقف های نوسانی واقعی منطبق باشد، نه صرفاً دو نقطه تصادفی.
قانون ساده استاپ در فروش:
- خط روند نزولی را از سقف های مهم وصل کن.
- آخرین سقف نوسانیِ نزدیک خط (swing high) را پیدا کن.
- استاپ را بالای آن سقف + بافر نوسان (ATR × n) قرار بده.
مثال عددی کوتاه (فرضی):
- جفت ارز در روند نزولی است.
- آخرین سقف نوسانی روی 1.1050 شکل گرفته و خط روند از همان سقف رد می شود.
- ATR چهاردهم روی این تایم فریم ≈ ۲۰ پیپ است.
- اگر n = ۱ انتخاب کنی، بافر ≈ ۲۰ پیپ.
- استاپ منطقی می شود حدود 1.1070 (۲۰ پیپ بالاتر از سقف).
ایده: اگر قیمت هم خط روند را هم سقف اخیر + بافر را شکست، یعنی فرض روندت زیر سؤال رفته و بهتر است خارج شوی.
فاصلهٔ ایمن از خط روند چقدر باشد؟ (بافر ATR)
بزرگ ترین اشتباه اینه که برای همه بازارها و همه تایم فریم ها «۱۰ پیپ زیر خط» یا یک عدد ثابت بزاری.
نوسانِ EURUSD تو H1 با طلا تو M15 زمین تا آسمان فرق داره؛ پس بافر هم باید تطبیقی باشه.
فرمول پیشنهادی بافر:
Buffer = ATR(14) × n
- ATR(14): میانگین نوسان ۱۴ کندل اخیر.
- n: ضریب بین حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵، بسته به تایم فریم و سبک ریسک ات.
جدول پیشنهادی n بر اساس تایم فریم:
| تایمفریم |
n پیشنهادی |
توضیح ریسک |
| M15 – M30 |
۰٫۸ تا ۱٫۲ |
نوسان زیادتر؛ بافر کمی بزرگتر برای جلوگیری از خوردن با سایهها |
| H1 – H4 |
۰٫۵ تا ۱ |
نسبتاً متعادل؛ استاپ نه خیلی تنگ، نه بسیار دور |
| Daily |
۰٫۵ تا ۰٫۸ |
حرکتها بزرگاند؛ بافر کوچکتر بهنسبت ATR برای حفظ R/R |
باکس نکته — چرا ATR؟
- ATR نوسان واقعی اخیر بازار را بهت می گوید؛ پس استاپ هایت با شرایط فعلی سازگار می شوند، نه یک عدد ثابت قدیمی.
- وقتی بازار پرنوسان تر شد، بافر اتومات بزرگ تر می شود و احتمال خوردن استاپ با یک سایه تصادفی کم تر می شود.
- وقتی بازار آرام تر است، بافر کوچک تر می شود و R/Rت منطقی تر می ماند.
شکست، ری تست یا لمس؟ محل SL در هر سناریو کجاست؟
نوع ورود روی محل SL اثر مستقیم دارد. سه سناریوی رایج:
- ورود روی «لمس» خط روند (Touch)
- ورود روی شکست خط روند (Break)
- ورود بعد از ری تست شکست (Retest)
برای این که قاطی نشود، این جدول را داشته باش:
| نوع ورود |
محل پایه SL |
Buffer (ATR × n) |
خطای رایج |
| Touch روی خط روند صعودی (خرید) |
زیر آخرین کف نوسانیِ چسبیده به خط |
ATR(14) × n زیر آن کف |
گذاشتن استاپ روی خط یا فقط چند پیپ زیر آن |
| Touch روی خط روند نزولی (فروش) |
بالای آخرین سقف نوسانیِ چسبیده به خط |
ATR(14) × n بالای آن سقف |
نادیده گرفتن سقف نوسانی و چسباندن استاپ به خط |
| Break (شکست خط روند) |
پشت آخرین سقف/کف قبل از شکست |
ATR(14) × n پشت ساختار شکستهشده |
استاپ روی خود خط، بدون توجه به ساختار قیمت |
| Retest بعد از شکست |
پشت ناحیه ریتست (حمایت/مقاومت جدید) |
ATR(14) × n پشت زون ریتست |
فشردن بیش از حد استاپ برای گرفتن R/R مصنوعی |
چک لیست تایید اعتبار خط روند پیش از تعیین SL
قبل از این که اصلاً سراغ استاپ بروی، اول باید مطمئن شوی خود خط روندت «جدی» است، نه خط سلیقه ای که با یک کندل می شکند.
چک لیست کوتاه (قبل از تعیین SL):
- حداقل ۳ برخورد واضح قیمت با خط داری؟
- کف ها/سقف های نوسانی واقعاً پشت سرهم هستند (Higher Lows یا Lower Highs)؟
- شیب خط غیرواقعی نیست؟ (خیلی عمودی یا خیلی خوابیده نباشد)
- خط روند روی تایم فریم اصلی ات هم سو با یک تایم فریم بالاتر هست؟
- خط از روی سایه های مهم (wick) عبور می کند، نه فقط بادی کندل ها؛ یا اگر برعکس، این تصمیم را آگاهانه گرفته ای؟
Template برای خودت (قابل کپی پیست):
- تعداد برخوردها:
- تایم فریم اصلی / تایم فریم بالاتر:
- نوع روند: صعودی / نزولی
- کف/سقف های نوسانی معتبر: (توضیح کوتاه)
- تصمیم: این خط برای ورود و تعیین SL قابل اعتماد هست / نیست.
اشتباهات رایج در استاپ گذاری با خط روند
باکس هشدار — Common Mistakes
- گذاشتن استاپ دقیقاً روی خط روند؛ یک سایه معمولی کافی است تا بزند بیرونت و بعد در جهت تحلیل ات حرکت کند.
- استفاده از یک بافر ثابت (مثلاً همیشه ۱۰ پیپ) برای همه نمادها و تایم فریم ها.
- تعریف نکردن آخرین کف/سقف نوسانی و آویزان کردن استاپ وسط هیچ جا.
- نادیده گرفتن نوسان خبر؛ گذاشتن استاپ خیلی نزدیک در زمان هایی که ATR شدیداً بالاست.
- فشردن بیش از حد استاپ فقط برای این که R/R روی کاغذ قشنگ شود؛ در عمل این تریدها بیشتر قبل از حرکت اصلی می خورند.
مدیریت استاپ پس از ورود — بریک اِیوِن، تریلینگ و خروج پله ای
تا این جا فقط درباره «محل اولیه استاپ» حرف زدیم. ولی بخش زیادی از نتیجه ترید، بعد از ورود رقم می خورد:
کِی استاپ را به بریک اِیوِن بیاوری، کِی تریل کنی، کِی بخشی از حجم را ببندی. اگر این ها قاعده نداشته باشند، دوباره برمی گردی به تصمیم لحظه ای و احساسی.
چه زمانی استاپ را به بریک اِیوِن منتقل کنیم؟
بریک اِیوِن (قرار دادن استاپ روی نقطه ورود) باید «جایزه ی حرکت درست بازار» باشد، نه واکنش از روی ترس.
قواعد ساده:
- قانون ۱: وقتی قیمت حداقل به +۱R رسید، می توانی استاپ را روی نقطه ورود بیاوری، نه قبل از آن.
- قانون ۲: اگر بازار یک Swing جدید ساخت و از آن عبور کرد (کف/سقف جدید مطابق روند)، بعد از شکست آن Swing استاپ را پشت آن جابه جا کن.
- قانون ۳: در تایم فریم های شلوغ (M15, M30) صبر کن تا یک کندل واضح در جهت رِند بسته شود، بعد بریک اِیوِن کن؛ وسط نویز ریز جابه جا نکن.
- قانون ۴: اگر قرار است خیلی نزدیک به خط روند وارد شوی، از بریک اِیوِن خیلی زود (مثلاً در +۰٫۵R) فقط در شرایط خاص (خبر، نوسان شدید) استفاده کن، نه به صورت عادت.
نکته ی مهم:
بریک اِیوِنِ زودهنگام، خیلی وقت ها جلوی ضرر را نمی گیرد؛ فقط تریدهای خوب را زود می بندد و R/R کلی ات را می کُشد.
کدام تریلینگ با خطوط روند بهتر جواب می دهد؟
سه مدل تریلینگ رایج داریم:
- تریلینگ ثابت (مثلاً همیشه ۲۰ پیپ)
- تریلینگ درصدی (مثلاً X٪ از قیمت)
- تریلینگ مبتنی بر ATR (تطبیقی با نوسان)
برای ترید روی خط روند، ATR-تریل منطقی تر است چون خود روندها هم با نوسان حرکت می کنند.
| نوع تریل |
مزیت |
ریسک/عیب |
مناسب برای |
| تریل ثابت (پیپی) |
پیادهسازی ساده، محاسبه سریع |
در بازار پرنوسان خیلی تنگ، در بازار آرام خیلی گشاد میشود |
جفتارزهای کمنوسان، اسکالپ کوتاهمدت |
| تریل درصدی |
همراه با قیمت رشد/کاهش میکند |
برای اکثر تریدرها کمی انتزاعی و سخت برای تست دقیق R/R |
سهام/کریپتو با حرکتهای درصدی بزرگ |
| تریل ATR (تطبیقی) |
هماهنگ با نوسان فعلی؛ در اسپایکها کمتر خورده میشود |
پیچیدگی بیشتر در تنظیم و تست |
سوئینگ روی خط روند، جفتارزها و انس/طلا |
TL;DR تریل روی خط روند:
- اگر با خط روند کار می کنی و تایم فریم ات H1 به بالا است، تریل مبتنی بر ATR معمولاً بالانس خوبی بین «حفظ سود» و «فرصت برای ادامه روند» می دهد.
خروج پله ای کجا منطقی است تا ریسک ذهنی کم شود؟
خروج پله ای کمک می کند هم زمان دو چیز داشته باشی:
- قفل کردن بخشی از سود
- باز گذاشتن فضا برای ادامه روند
چند سناریوی ساده:
- سناریو ۱ (کلاسیک):
- ۵۰٪ حجم در +۱R
- ۲۵٪ در ناحیه عرضه/تقاضای بعدی یا +۱٫۵R
- ۲۵٪ آخر با تریلینگ ATR
- سناریو ۲ (محافظه کار):
- ۵۰٪ حجم در اولین زون جدی (مثلاً سقف قبلی)
- استاپ بقیه روی بریک اِیوِن
- خروج کامل در برخورد با زون قوی بعدی
- سناریو ۳ (تهاجمی):
- ۳۰٪ در +۱R
- ۳۰٪ در +۲R
- ۴۰٪ باقی فقط با تریلینگ؛ آماده پذیرش پول بک عمیق تر هستی.
ایده این است که «جای خروج پله ای» را از قبل روی چارت مشخص کنی (زون ها، Rها)، نه این که وسط راه از روی احساس تصمیم بگیری.
اجرای خودکار این قوانین در MT4/MT5 با یک دستیار (گجت بات)
وقتی معامله وارد جریان می شود، سخت ترین قسمت کار این است که به قواعد خودت پایبند بمانی؛ مخصوصاً در بریک اِیوِن، تریلینگ و خروج پله ای. گجت بات می تواند همین بخش را خودکار کند تا مدیریت معامله از «حالت احساسی» خارج شود.
چیزهایی که منطقی است خودکار شوند:
- بریک اِیوِن خودکار بعد از رسیدن قیمت به +X R یا عبور از یک سطح مشخص.
- تریلینگ هوشمند (ثابت یا ATR) بر اساس تایم فریم و استراتژی.
- خروج پله ای بر مبنای P&L (مثلاً وقتی معامله به +۱R رسید، X٪ حجم بسته شود).
- آلارم قیمت و زمان (مثلاً نزدیک زون مهم یا قبل از خبر).
- حالت های Safe/Safebot بعد از چند ضرر یا رسیدن به درصدی از Daily DD.
چک لیست ۶ گامی نصب سریع (خلاصه، جزئیات در لندینگ):
- ثبت نام رایگان در گجت بات و تأیید SMS.
- دانلود نسخه MT4/MT5.
- File → Open Data Folder → کپی فایل در MQL4/Experts یا MQL5/Experts.
- Refresh در Navigator و فعال سازی Algo Trading.
- Tools → Options → Expert Advisors → Allow WebRequest و افزودن api.mr-expert.ir.
- اجرای اکسپرت روی یک چارت و تعریف قانون های BE/تریل/Partial در داشبورد گجت بات.
جدول نمونه تنظیمات مدیریتی در گجت بات:
| قانون |
تنظیم نمونه در گجتبات |
اثر روی مدیریت ریسک |
| بریکاِیوِن |
جابجایی خودکار استاپ به نقطه ورود بعد از رسیدن معامله به +۱R |
کاهش ریسک روزانه بعد از رسیدن به سود منطقی، بدون تصمیم لحظهای |
| تریلینگ ATR |
فعالسازی تریلینگ در فاصله ATR(14) × ۱ پس از +۱٫۵R |
حفظ سود در روندهای قوی، بدون خوردن زودهنگام در نویز |
| خروج پلهای |
بستن خودکار ۵۰٪ حجم در +۱R و ۲۵٪ در +۱٫۵R، باقی با تریلینگ |
قفلکردن بخشی از سود و کاهش فشار روانی نگه داشتن کل حجم |
جمع بندی و گام های بعدی
اگر بخواهیم خلاصه کنیم:
- استاپ لاس خط روند را روی خود خط نگذار؛ پشت آخرین کف/سقف نوسانی معتبر + بافر ATR بگذار.
- فاصله ی استاپ از خط باید با نوسان سازگار باشد (ATR×n)، نه یک عدد ثابت برای همه جا.
- بعد از ورود، قوانین مشخص برای بریک اِیوِن، تریلینگ و خروج پله ای داشته باش تا هر بار مجبور به تصمیم گیری احساسی نشوی.
- اگر روی MT4/MT5 کار می کنی، می توانی با گجت بات بخش زیادی از این قوانین را خودکار اجرا کنی.
Next Steps (گام های پیشنهادی برای خواننده):
- برای استراتژی فعلی ات، خط روندهای اصلی را دوباره رسم کن و برای هر کدام محل منطقی SL را بر اساس «کف/سقف + ATR×n» مشخص کن.
- حد آستانه بریک اِیوِن و نوع تریلینگ (ثابت یا ATR) را یک بار برای همیشه تعریف کن و روی کاغذ کنار مانیتور بچسبان.
- یک دوره روی حساب دمو، فقط با همین قوانین جدید استاپ و مدیریت پس از ورود ترید کن و R/R و درصد تردید/دست کاری دستی ات را بسنج.
- اگر از گجت بات استفاده می کنی، یک پروفایل اختصاصی «Trendline SL» بساز و قوانین BE/تریل/Partial همین مقاله را در آن پیاده کن.
2 پاسخ
مقاله خوبی بود
خیلی لطف کردی امین جان، اگه نظری یا پیشنهادی هم داشتی خوشحال میشم بشنوم.